Związek Harcerstwa Polskiego jest największą w Polsce organizacją wychowawczą dzieci i młodzieży. W 2023 roku do ZHP należały 142 692 osoby. Od ponad stu lat głównym celem działania ZHP jest wspieranie wychowania harcerek i harcerzy – tworzenie warunków do ich wszechstronnego rozwoju.
Misją ZHP jest wychowywaniemłodego człowieka, czyli wspieranie go wewszechstronnym rozwoju i kształtowaniu charakteruprzez stawianie wyzwań.

Misją ZHP jest
Główny powód istnienia i cel wszystkich podejmowanych przez ZHP działań.
wychowywanie
Działania harcerskie mają charakter wychowawczy, uzupełniający wychowanie odbywające się w innych środowiskach, takich jak rodzina, szkoła, grupa rówieśnicza itd.
młodego człowieka
Działania wychowawcze ZHP są skierowane do dzieci i młodzieży.
czyli wspieranie go
ZHP to ruch młodych ludzi wspieranych przez dorosłych. Kluczowe jest świadome działanie instruktora ZHP, który towarzyszy młodemu człowiekowi, inspiruje, motywuje do pokonywania przeciwności i pozytywnie go wzmacnia.
we wszechstronnym
W sposób zrównoważony ZHP wspiera w każdej ze sfer rozwoju: fizycznej, intelektualnej, duchowej, emocjonalnej i społecznej.
rozwoju
ZHP pobudza motywację wewnętrzną, czyli dążenie do ciągłej pracy nad sobą, aby osiągnąć swój pełny potencjał.
i kształtowaniu charakteru
ZHP kształtuje zachowania, sposób bycia i postawy, bezpośrednio wynikające z systemu wartości.
przez stawianie wyzwań.
ZHP tworzy możliwości do ciągłego doskonalenia się, do stawiania ambitnych, atrakcyjnych i możliwych do osiągnięcia celów.
Opisujemy wzorzec osobowy – jakim powinien się stawać młody człowiek w procesie wychowawczym. Chcemy, żeby miał nieustającą chęć do pracy nad sobą w każdej ze sfer rozwoju: fizycznej, intelektualnej, duchowej, emocjonalnej i społecznej oraz kształtował swoje postawy w zgodzie z wartościami i postawami zawartymi w Prawie i Przyrzeczeniu Harcerskim oraz Prawie i Obietnicy Zucha. Rozwój ten powinien znaleźć odzwierciedlenie w każdej sferze życia.
Rozwój fizyczny opiera się na rozbudowywaniu swojej sprawności fizycznej oraz zdolności motorycznych i wytrzymałościowych. Oznacza to jednak więcej niż doskonalenie ciała, to również: prowadzenia zdrowego trybu życia oraz dbanie o higienę osobistą, w tym fizyczną, psychiczną, snu i odpoczynku.
Dopiero takie holistyczne spojrzenie na rozwój fizyczny pozwala stworzyć solidną podstawę do realizowania się w pozostałych obszarach rozwoju.
Kluczowe umiejętności:
Rozwój intelektualny to proces, w którym młody człowiek zdobywa i rozwija swoje umiejętności poznawcze, takie jak myślenie, rozumowanie, pamięć, uwaga, język, percepcja i rozwiązywanie problemów. W miarę dorastania zdolności intelektualne ewoluują, umożliwiając przyswajanie coraz bardziej złożonych informacji. Sednem rozwoju intelektualnego jest uczenie się.
W ZHP proces ten opiera się szczególnie na budowaniu postaw dociekliwości i ciekawości świata, dzięki którym młody człowiek poznaje i rozwija swoje predyspozycje i zainteresowania, poznaje siebie, buduje własną tożsamość oraz przystosowuje się do ciągle zmieniającej się rzeczywistości.
Kluczowe umiejętności:
Rozwój duchowy
Rozwój duchowy jest poszukiwaniem odpowiedzi na świadomie i nieustannie zadawane sobie pytania o siebie, naturę człowieka, istotę i funkcjonowanie (wszech)świata oraz sens istnienia.
Zaangażowanie w odkrywanie różnorodnego świata wartości prowadzi do budowania własnego światopoglądu, czyli spójnej hierarchii wartości i celów. To ścieżka do stopniowego budowania własnego „ja” młodego człowieka.
Kluczowe umiejętności:
Rozwój emocjonalny to uczenie się rozumienia swoich emocji, czyli ich rozróżniania i nazywania oraz akceptacji i regulacji. To także świadomość emocji drugiego człowieka.
Dzięki rozwojowi emocjonalnemu młody człowiek buduje poczucie własnej wartości oraz poczucie własnej skuteczności. Pozwalają mu one na podejmowanie wyzwań i wytrwałe realizowanie celów oraz prowadzą do wzmacniania zdolności radzenia sobie z przeciwnościami losu, czyli budowania rezyliencji.
Kluczowe umiejętności:
Rozwój społeczny to odpowiedzialne podejmowanie i pełnienie różnych ról społecznych i obowiązków oraz doskonalenie dobierania sposobu komunikacji do grupy i jej członków, współdziałania z innymi ludźmi oraz radzenia sobie w sytuacjach problemowych. To również zwiększanie świadomości w zakresie swojej przynależności do różnych grup i panujących w nich norm i zależności.
Rozwój społeczny bazuje na zdolności do podzielania perspektywy i doświadczenia drugiej osoby przy zaangażowaniu we wspólne sytuacje. To stanowi podstawę do budowania wspólnoty. Aktywny udział w społeczności rówieśniczej, oparty o współdziałanie i wzajemne wsparcie, jest ważnym czynnikiem chroniącym zdrowie psychiczne.
Kluczowe umiejętności: