Watra noszona na lewym naramienniku munduru symbolizuje świadomą życiową wędrówkę, zarówno intelektualną, jak i fizyczną, po własnej miejscowości, regionie, Polsce, Europie i świecie.
Zielone tło naramiennika przypomina, że to wszystko odbywa się w trakcie harcerskiego, czyli leśnego życia.
Być wędrownikiem to niemała sztuka, a dostępna tylko dla tych, którzy posiadają prawdziwie harcerską postawę. Wędrownikowi nie wystarcza znajomość miejsca zamieszkania, wędrownika ciekawi świat. Wędrownik, patrząc w swą przyszłość, pragnie odnaleźć własną ścieżkę. Wędrowanie to znacznie więcej niż przemierzanie kilometrów czy wytrwałość fizyczna. To sztuka wchłaniania życia, które nas otacza, to oczy i uszy otwarte, to tajemnica współodczuwania przyrody i człowieka. Wędrówką nie będzie przyspieszony tupot nóg, nadmiar krzykliwego humoru, lecz właśnie cisza wśród ciszy lasu, skupienie wobec wschodów czy zachodów słońca. To wyczucie wędrownik łatwo odszuka w sobie.
Wędrownik jest zawsze gotów nieść pomoc. Wędrownik jest przyjacielem całego świata. Wędrownika ciągnie siła nieprzeparta w dal na coraz to nowe, nieznane szlaki. Nie pozwala zastygnąć mu w wygodnym, osiadłym życiu, toczącym się zbyt wolno. Wędrownik spostrzega urok życia wszędzie, gdziekolwiek się znajdzie, gdyż odkrywa to, czego inni w pozornej monotonii codziennych dni dopatrzyć się nie umieją. Wędrownik zna radość trudnych zwycięstw, urok przyrody, piękno zdobywania samotnie niewydeptanych ścieżek. Wędrownik stale uprawia wędrówki: w zimie, w lecie, na wsi, w mieście. Tropi miejsca, gdzie może być pożyteczny.
„Wyjdź w świat, zobacz, pomyśl, pomóż, czyli działaj.”
