Sprawności harcerskie

Harcerka bez sprawności może dużo i dobrze chce, ale mało i źle może.`
J. Falkowska

Sprawność to zdobyta i udowodniona działaniem umiejętność, którą harcerka lub harcerz potrafi posłużyć się w razie potrzeby. Zdobywanie sprawności jest formą samokształcenia. Służy budzeniu, rozwijaniu i pogłębianiu zainteresowań, umożliwia przyswojenie przydatnych w życiu umiejętności, uczy zaradności i rzetelności w działaniu. Zdobyte sprawności wskazują, że harcerka lub harcerz posiada wiedzę i umiejętności z pewnej dziedziny i potrafi z nich korzystać.

Sprawności odgrywają ważną rolę w harcerskim wychowaniu. Aby w pełni wykorzystać możliwości wychowawcze, jakie stwarza zdobywanie sprawności, drużynowy powinien wiedzieć, że zdobywając je, harcerka i harcerz:

  •  zyskują konkretną wiedzę i umiejętności,
  • rozwijają swoje zdolności,
  • odkrywają nowe zainteresowania,
  • uczą się zaradności, przedsiębiorczości i rzetelności, ▪ uczą się szacunku dla ludzkiej pracy,
  • sprawdzają swoje możliwości.

Wybór zdobywanej sprawności zależy od indywidualnej decyzji harcerki i harcerza. Zadaniem drużynowego jest przedstawienie harcerzom oferty sprawności oraz stworzenie warunków do ćwiczenia wybranych przez nich umiejętności. Drużynowy powinien także troszczyć się o to, aby zdobywanie sprawności umożliwiało harcerkom i harcerzom osiągnięcie pewnego zasobu podstawowych umiejętności z różnych dziedzin, potrzebnych w codziennym życiu, przydatnych społecznie i wszechstronnie wspierających rozwój młodego człowieka.

Drużynowy powinien motywować do zdobywania sprawności. Musi przy tym pamiętać, że nieuzasadnione obniżanie wymagań i poziomu realizowanych zadań podważa wychowawczy sens sprawności. Do drużynowego należy także troska o to, aby zdobyte przez harcerki i harcerzy umiejętności znalazły zastosowanie w ich codziennym życiu oraz w pracy drużyny.

Regulamin i programy sprawności harcerskich.

Zestaw sprawności harcerskich przyjęty uchwałą Głównej Kwatery ZHP nr 24/2014 z dnia 11 czerwca 2014 r.