zhp.pl

Start Stopnie i sprawności

Stopnie i sprawności

STOPNIE HARCERSKIESPRAWNOŚCI HARCERSKIESPRAWNOŚCI ZUCHOWE
Dla harcerki i harcerza (w takim kontekście nazw: harcerka i harcerz używamy w odniesieniu do harcerki i harcerza, harcerki starszej i harcerza starszego, wędrowniczki i wędrownika) stopień jest wyzwaniem, które pozwala zmierzyć się z samym sobą.

Kolejne stopnie wskazują im pożądane cechy charakteru i wyznaczają etapy osiągnięć życiowych. Każdy stopień jest dla harcerki i harcerza także celem, którego osiągnięcie jest dostrzegane w środowisku.

Czas zdobywania stopnia nazywamy próbą, bo daje możliwość sprawdzenia siebie, wykazania się w konkretnym działaniu postawą, wiedzą i umiejętnościami.

Dla drużynowych stopnie harcerskie są instrumentem wychowawczym, czyli środkiem, za pomocą którego realizują podstawowy program harcerskiego wychowania i uwzględniają indywidualny rozwój harcerki i harcerza. Przez zdobywanie stopni drużynowi wprowadzają harcerki i harcerzy na drogę systematycznej pracy nad sobą, uczą ich pokonywania kolejnych progów
i łączenia własnych dążeń z działaniem w zespole.

System składa się z próby harcerki/harcerza i sześciu stopni: ochotniczki/młodzika, tropicielki/wywiadowcy, pionierki/odkrywcy, samarytanki/ćwika, harcerki orlej/harcerza orlego, harcerki Rzeczypospolitej/harcerza Rzeczypospolitej.

Kolejne stopnie przeznaczone są dla harcerek i harcerzy w określonym wieku:

  • harcerki i harcerze: ochotniczka-młodzik, tropicielka-wywiadowca
  • harcerki starsze i harcerze starsi: pionierka-odkrywca, samarytanka-ćwik
  • wędrowniczki i wędrownicy: harcerka orla-harcerz orli, harcerka Rzeczypospolitej-harcerz Rzeczypospolitej.

Układ wymagań kolejnych stopni różni się ze względu na specyfikę poszczególnych grup wiekowych.

Stopnie harcerskie przyjęte uchwałą Rady Naczelnej nr 40/XXXII z dnia 15 czerwca 2003 r.

Harcerka bez sprawności może dużo i dobrze chce, ale mało i źle może.`
J. Falkowska

Sprawność to zdobyta i udowodniona działaniem umiejętność, którą harcerka lub harcerz potrafi posłużyć się w razie potrzeby. Zdobywanie sprawności jest formą samokształcenia. Służy budzeniu, rozwijaniu i pogłębianiu zainteresowań, umożliwia przyswojenie przydatnych w życiu umiejętności, uczy zaradności i rzetelności w działaniu. Zdobyte sprawności wskazują, że harcerka lub harcerz posiada wiedzę i umiejętności z pewnej dziedziny i potrafi z nich korzystać.

Sprawności odgrywają ważną rolę w harcerskim wychowaniu. Aby w pełni wykorzystać możliwości wychowawcze, jakie stwarza zdobywanie sprawności, drużynowy powinien wiedzieć, że zdobywając je, harcerka i harcerz:

  •  zyskują konkretną wiedzę i umiejętności,
  • rozwijają swoje zdolności,
  • odkrywają nowe zainteresowania,
  • uczą się zaradności, przedsiębiorczości i rzetelności, ▪ uczą się szacunku dla ludzkiej pracy,
  • sprawdzają swoje możliwości.

Wybór zdobywanej sprawności zależy od indywidualnej decyzji harcerki i harcerza. Zadaniem drużynowego jest przedstawienie harcerzom oferty sprawności oraz stworzenie warunków do ćwiczenia wybranych przez nich umiejętności. Drużynowy powinien także troszczyć się o to, aby zdobywanie sprawności umożliwiało harcerkom i harcerzom osiągnięcie pewnego zasobu podstawowych umiejętności z różnych dziedzin, potrzebnych w codziennym życiu, przydatnych społecznie i wszechstronnie wspierających rozwój młodego człowieka.

Drużynowy powinien motywować do zdobywania sprawności. Musi przy tym pamiętać, że nieuzasadnione obniżanie wymagań i poziomu realizowanych zadań podważa wychowawczy sens sprawności. Do drużynowego należy także troska o to, aby zdobyte przez harcerki i harcerzy umiejętności znalazły zastosowanie w ich codziennym życiu oraz w pracy drużyny.

Zestaw sprawności harcerskich przyjęty uchwałą Głównej Kwatery ZHP nr 24/2014 z dnia 11 czerwca 2014 r.

Sprawność zuchowa to określone programem umiejętności i pożądane zachowania przeżyte w zabawie

Zespołowe zdobywanie sprawności to aktywne uczestnictwo w zabawach gromady. Indywidualne zdobywanie sprawności to samodzielne podejmowanie działań w określonej dziedzinie. Zdobywanie sprawności służy ujawnianiu i rozwijaniu uzdolnień zu- chów, uczy rzetelności w zabawie, umożliwia poznanie otaczającego świata i ćwiczenie pożytecznych w życiu umiejętności.

Program sprawności zdobywanej zespołowo to zbiór pomysłów do zabaw z zuchami, który składa się z trzech części:

  • zestawu zadań objętych tematem sprawności zapisanych w formie zabaw i skierowanych do zucha,
  • zbioru podpowiedzi dla drużynowego, które pomogą mu: dostrzec walory wychowawcze proponowanych zabaw oraz modyfikować wymagania objęte tematem sprawności w zależności od pory roku, charakteru i możliwości gromady,
  • wskazówek dotyczących wybranych materiałów związanych z tematem sprawności.

Program sprawności zdobywanej indywidualnie to zbiór:

  • proponowanych działań do samodzielnej realizacji przez zucha,
  • podpowiedzi dla drużynowego, które zawierają propozycje: możliwości włączenia samodzielnych działań zucha do zabaw gromady oraz sposobów oceny (kontroli) przebiegu realizacji podjętych przez zucha działań, ▪ dalszego wspierania rozwoju zainteresowań zucha.

Pakiet zabaw zawartych w programie sprawności powinien sprzyjać rozwojowi fizycznemu, rozwojowi umysłowemu, rozwojowi społecznemu i rozwojowi duchowemu każdego zucha. Wpływ ten może być rezultatem zarówno sposobu organizacji zabawy, jak i jej treści.

Zespołowe zdobywanie sprawności polega na aktywnym udziale zucha w zabawach gromady. W zdobywaniu sprawności należy uwzględnić:

  • podjęcie w kręgu rady decyzji o tym, w co się będziemy bawić, czyli o wyborze sprawności,
  • wspólną zabawę wynikającą z programu danej sprawności,
  • wspólną zabawę z wykorzystaniem umiejętności i istotnych elementów zbiórek, które umożliwiają podsumowanie cyklu i podjęcie decyzji o przyznaniu sprawności,
  • indywidualne przyznanie sprawności każdemu zuchowi. Decydują o tym wszystkie zuchy wraz z przybocznymi i drużynowym w kręgu rady,
  • obrzędowe nadanie sprawności połączone z wręczeniem znaczka sprawności.

Indywidualne zdobycie sprawności polega na zrealizowaniu wybranych przez zucha działań oraz prezentacji w trakcie zbiórki wybranych wspólnie z drużynowym efektów tych działań. W indywidualnym zdobywaniu sprawności należy uwzględnić:

  • wybranie przez zucha sprawności i wspólne ustalenie z drużynowym lub przybocznym zadań wynikających z jej programu,
  • wykonanie ustalonych zadań. Realizacja tych zadań jest wspierana przez drużynowego lub przybocznego w zależności od potrzeb zucha,
  • prezentację na zbiórce wybranych wspólnie z drużynowym zadań i podjęcie wspólnej decyzji w kręgu rady o przyznaniu sprawności.

Sprawności można zdobywać zespołowo lub indywidualnie, pamiętając o dostosowaniu programu do przyjętego sposobu realizacji. Dziecko wstępujące do gromady uczestniczy w zdobywaniu sprawności i może ją mieć przyznaną przed złożeniem Obietnicy.

Zestaw sprawności zuchowych przyjęty uchwałą Głównej Kwatery ZHP nr 21/2014 z dnia 23 maja 2014 r.

PASSWORD RESET

Zaloguj się