zhp.pl

, / 0

Harcerska Akcja Letnia i Zimowa

UDOSTĘPNIJ
Start Harcerska Akcja Letnia i Zimowa

Harcerska Akcja Letnia i Zimowa

PoradnictwoDokumentyInstrukcja HALiZKontakt

Poniżej znajduje się poradnictwo dotyczące HALiZ. Ta strona jest sukcesywnie rozbudowywana i dodawane są kolejne wzory dokumentów, pytania i odpowiedzi. Liczymy na to, że zamieszczone materiały będą pomocne przy organizacji form wypoczynku HALiZ.

Bezpieczeństwo, opieka nad uczestnikami

Najszerzej omówione kwestie związane z  bezpieczeństwem znajduje się w poradniku:

“Bezpieczeństwo w ZHP”.

Zasady postępowania w sytuacjach kryzysowych – instrukcja (wycinek Instrukcji Harcerskiej Akcji Letniej i Zimowej)

  1. Instrukcja określa zasady postępowania w sytuacjach kryzysowych spowodowanych między innymi:
  • wypadkami komunikacyjnymi, w których stwierdzono obrażenia ciała;
  • nieszczęśliwymi wypadkami z udziałem członków ZHP lub osób znajdujących się pod opieką instruktorów ZHP lub osób niezrzeszonych uczestniczących w formach HALiZ;
  • przestępstwami na szkodę członków ZHP lub osób niezrzeszonych uczestniczących w formach HALiZ (w tym w szczególności przeciwko mieniu oraz powodującymi obrażenia ciała członków ZHP);
  • przestępstwami, o popełnienie których podejrzani są członkowie ZHP lub osoby niezrzeszone będące uczestnikami form HALiZ;
  • innymi zdarzeniami wymagającymi interwencji służb państwowych (np. pogotowia ratunkowego, straży pożarnej, policji);
  • nagłośnionymi w mediach zjawiskami pogodowymi kojarzonymi z niebezpieczeństwem (wichury, powódź, „biały szkwał” itp.);
  • innymi zdarzeniami mogącymi wywrzeć znaczący negatywny wpływ na wizerunek ZHP.
  1. W sytuacjach kryzysowych, w których występują ranni, takich jak w szczególności wypadki komunikacyjne i inne nieszczęśliwe wypadki, osoby ponoszące odpowiedzialność za organizację danej imprezy (komendant, instruktor, wychowawca) powinny:
  • ocenić stan poszkodowanych/rannych i udzielić im pierwszej pomocy;
  • wezwać pomoc (pogotowie ratunkowe, straż pożarna, policja);
  • przygotować się do możliwości udzielenia precyzyjnej informacji o przebiegu wypadku przedstawicielom służb państwowych;
  • poinformować rodziców lub opiekunów i ewentualnie inne osoby zainteresowane;
  • jeśli jest to uzasadnione, zapewnić transport i przekazanie prawnym opiekunom nieposzkodowanych uczestników;
  • zabezpieczyć miejsce zdarzenia do czasu przyjazdu odpowiednich służb;
  • zabezpieczyć mienie poszkodowanych;
  • zabezpieczyć dokumentację formy HALiZ.
  1. W sytuacjach kryzysowych powstałych w następstwie przestępstw i wykroczeń na szkodę członków ZHP lub osób niezrzeszonych będących uczestnikami formy HALiZ oraz innych zdarzeń wymagających interwencji służb państwowych osoby ponoszące odpowiedzialność za organizację danej formy HALiZ (komendant, instruktor, wychowawca) zobowiązane są:
  • zabezpieczyć miejsce zdarzenia do czasu przyjazdu odpowiednich służb,
  • niezwłocznie wezwać policję lub inne właściwe służby państwowe.
  1. W każdym przypadku wystąpienia sytuacji kryzysowej osoby ponoszące odpowiedzialność za organizację danej imprezy (komendant, instruktor, wychowawca) zobowiązane są, niezależnie od pory dnia lub nocy, powiadomić właściwego komendanta hufca bądź osobę pełniącą w danym czasie jego obowiązki w zakresie nadzorowania form HALiZ, np. mianowanego pełnomocnika lub wskazanego zastępcę. Komendant hufca bądź zastępująca go osoba powinni drogą służbową powiadomić właściwego komendanta chorągwi, a w sytuacjach zagrożenia życia i godzących w dobre imię ZHP, również wskazanego na czas danej HAL lub HAZ przedstawiciela Głównej Kwatery ZHP. W przypadku, gdy sytuacja kryzysowa wystąpiła na terenie działania innej chorągwi, należy powiadomić również właściwego terenowo komendanta chorągwi.
  2. Komendant hufca, komendant chorągwi oraz przedstawiciel GK ZHP mają obowiązek udzielić zgłaszającemu informacji i niezbędnej pomocy zgodnie ze swoją najlepszą wiedzą i możliwościami oraz w przypadkach tego wymagających poinformować o zdarzeniu Naczelnika ZHP i/lub Pełnomocnika Naczelnika ZHP ds. HALiZ.
  3. Osobami uprawnionymi do kontaktów z mediami w sytuacji kryzysowej są komendanci chorągwi i wyznaczeni przez nich przedstawiciele oraz przedstawiciele Głównej Kwatery ZHP. Pozostałe osoby zaangażowane w sytuacje kryzysową winny unikać wypowiadania się wobec przedstawicieli mediów i odsyłać ich do osób uprawnionych.
  4. W celu prawidłowego wywiązania się z obowiązków określonych w niniejszej instrukcji komendant hufca, chorągwi oraz przedstawiciel GK ZHP ma prawo żądać od zgłaszającego przedstawienia pisemnej informacji o sytuacji kryzysowej w formie notatki służbowej do Głównej Kwatery ZHP (adres e-mail: sekretariat@zhp.pl).

Co to znaczy, że zabezpieczenie kadrowe oraz sprzętowe obozu np. żeglarskiego musi spełniać warunki bezpieczeństwa i wymogi przepisów obowiązującego prawa?

To znaczy, że aby zorganizować obóz np. żeglarski organizator musi zapewnić uczestnikom sprzęt, który wymagany jest w przepisach prawa państwowego (odpowiednie certyfikaty, odbiory techniczne itp.), musi zapewnić odpowiednio wykwalifikowaną kadrę (w przypadku gdy przepisy zewnętrzne wskazują, że konieczny jest trener z danej dziedziny, to organizator musi zapewnić w kadrze obozu taką osobę) oraz musi spełniać warunki bezpieczeństwa (chodzi tu przede wszystkim o takie zabezpieczenia, które związane są np. ze sprzętem ratowniczym).

Przepisy mówią, że opiekun w czasie wycieczki czy innej formy wypoczynku nie może pozostawić dzieci bez opieki (nie ma czegoś takiego jak czas wolny). Jak to wygląda w przypadku obozu harcerskiego – patrole bez opiekuna wychodzą na zwiad, sprawność, ,,trzy pióra” itp.

Odpowiedź – opinia radcy prawnego

W karcie kwalifikacyjnej nie ma pozycji, że rodzice zgadzają się na przewożenie dziecka prywatnym samochodem. Samochody obozowe – osobowe są użyczone ale jednak prywatne. Czy jeżeli nie napiszemy tego to do każdego palca do szycia będziemy musieli wzywać karetkę?

Odpowiedź Radcy Prawnego ZHP:

W mojej ocenie, nie istnieją przepisy, które w takim przypadku nakładałyby na organizatora wypoczynku konieczność uzyskania zgody rodziców (opiekunów prawnych) na używanie prywatnych aut, które są przedmiotem umów dotyczących ich służbowego wykorzystywania. Zwrot kosztów używania przez pracownika w celach służbowych samochodów osobowych niebędących własnością pracodawcy następuje na podstawie umowy cywilonoprawnej, jaka zawarta zostaje między pracodawcą a pracownikiem. Warunki zwrotu kosztów określa Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy. Nie może przy tej okazji ulegać wątpliwości, że w konsekwencji zawarcia umowy cywilnoprawnej między pracodawcą a pracownikiem, której przedmiotem jest korzystanie przez pracownika z samochodu prywatnego dla celów służbowych, samochód ten niejako staje się samochodem służbowym, pozostającym formalnie w dyspozycji pracodawcy.

W tej sytuacji wyrażam pogląd, że gdyby przyjąć założenie o konieczności wyrażania przez rodziców (opiekunów prawnych) zgody na korzystanie z tego typu samochodów choćby dla potrzeb związanych z koniecznością szybkiego przetransportowania dzieci do szpitala, w razie zaistnienia takiej konieczności, to należałoby jednocześnie oczekiwać, że rodzice (opiekunowie prawni) będą także wyrażali zgodę na możliwość przewożenia ich dzieci innymi samochodami służbowymi, a więc także takimi, które stanowią własność organizatora wypoczynku. W mojej ocenie, wzgląd na racjonalność, logikę oraz doświadczenie życiowe każe odrzucić konieczność uzyskiwania zgody rodziców (opiekunów prawnych) na możliwość korzystania z samochodów prywatnych dla celów służbowych, w związku z koniecznością przewożenia dzieci. Istotne jest jednak przy tej okazji, by faktycznie, w zgodzie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami, dochodziło do zawierania umów cywilnoprawnych, których przedmiotem jest korzystania z samochodów prywatnych dla celów służbowych.

Cy w trakcie obozu, z różnych powodów, instruktor może odwieźć uczestnika do domu, gdy rodzić nie może po dziecko przyjechać?

Generalnie w przypadkach kiedy jest to konieczne dziecko powinno być odebrane przez opiekunów prawnych. Natomiast odpowiedź na to pytanie powinna być przygotowana przez radcę prawnego. Są określony przypadki prawne i przepisy, które w zależności od sytuacji nalezy zastosować.

Ta problematyka została już poruszona na stronie haliz.zhp.pl. W poradnictwie można znaleźć stanowisko radcy prawnego w tym temacie.

Nowe rozporządzenie nakazuje kierownikowi wypoczynku zgłaszać każdy wypadek do kuratorium. Czy istnieje definicja wypadku? Czy wybicie palca mamy zgłaszać, czy np. jedynie wyjazdy do szpitala lub hospitalizację powyżej jednego dnia?

W dniu 1 kwietnia 2016 roku weszła w życie zmiana przepisów ustawy o systemie oświaty z dnia 7 września 1991 r. (Dz.U. Nr 95, poz. 425 z późn. zm.). Wraz tymi zmianami wprowadzony został przepis art. 92l tej ustawy, który reguluje kwestię wypadku, jaki może miejsce podczas wypoczynku. Zgodnie z ust. 1 tego artykułu: „Każda osoba wchodząca w skład kadry wypoczynku, która powzięła wiadomość o wypadku z udziałem uczestnika wypoczynku, niezwłocznie udziela mu pierwszej pomocy i zapewnia opiekę, a w razie potrzeby powiadamia podmioty ustawowo powołane do niesienia pomocy osobom w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego.”

Biorąc pod uwagę fakt, iż w ustawa o systemie oświaty nie zawiera definicji wypadku,  przygotujemy wystąpienie do Ministerstwa Edukacji Narodowej o wskazanie i wyjaśnienie definicji wypoczynku uregulowanego w art. 92l tej ustawy. Niezwłocznie po otrzymaniu tej interpretacji, zostanie ona opublikowana na stronie ZHP.

Jak przygotować się do obozu ze względu na kleszcze?

Należy stosować odpowiednie preparaty przeciwkleszczowe, przy wędrówce po lesie stosować odpowiednie ubranie (długie spodnie, długi rękaw, buty za kostkę, jasne kolory).

Podczas obozu podpisana zostaje umowa z ośrodkiem zdrowia, jednak na bazie nie ma ani lekarza ani ratownika medycznego. Kto może podać dzieciom leki zapisane w karcie?

Niestety ale podawanie leków jest ściśle określone prawem medycznym i każda z grup ma przypisane szczegółowe uprawnienia, jakie leki mogą podawać (pielęgniarka ma inne uprawnienia niż lekarz). To pytanie zostanie przekazane do radców prawnych ZHP.

 Jak wygląda kwestia samodzielnego powrotu dziecka z miejsca zbiórki do domu? W interpretacji MEN w poradnictwie na stronie HALiZ jest zapis: „Za pierwszy dzień należy uznać czas przekazania dziecka przez rodzica organizatorowi wypoczynku, natomiast za ostatni dzień – dzień zakończenia tj. przekazania dziecka przez organizatora wypoczynku rodzicowi”.  Czy to oznacza, że dziecko z miejsca zbiórki nie może samo wrócić do domu? Czy wymaga to zgody rodzica/opiekuna prawnego?

Odpowiedź radcy prawnego ZHP:

Optymalnym i rekomendowanym rozwiązaniem jest to, w którym na miejscu zbiórki, po zakończeniu wypoczynku, dziecko jest odbierane przez jego rodziców (opiekunów prawnych). Tylko bowiem w takim przypadku nie ma żadnych wątpliwości co do tego, do którego momentu bezpośrednia piecza nad dzieckiem sprawowana była przez organizację, która z tego tytułu ponosi odpowiedzialność za dziecko, co ma szczególnie istotne znaczenie w przypadku tych małoletnich, którzy nie ukończyli 13 roku życia. Wszelkie odstępstwa od tej zasady należy traktować jako absolutny wyjątek, ponieważ nie powinny zdarzać się sytuacja, w których małoletni, choćby przez jakiś krótki czas, związany z powrotem do domu z miejsca zbiórki po zakończonym wypoczynku, nie pozostaje pod bezpośrednią pieczą. Skoro więc zasadą jest to, że dzieci powinny być odbierane z miejsca zbiórki przez rodziców (opiekunów prawnych), to nie wyobrażam sobie sytuacji, w której dziecko samodzielnie wraca do domu. Zazwyczaj przecież jest tak, że mamy do czynienia z wydarzeniami (wypoczynkami), o których pełna informacja jest przekazywana ze znacznym wyprzedzeniem i w związku z tym mamy prawo oczekiwać, że będzie zapewniona obecność rodziców (opiekunów prawnych) dzieci w miejscu zbiórki.

Oczywiście dużo zależy od tego, z jaka konkretnie sytuacją mamy do czynienia. Może się bowiem zdarzyć, że rodzice (opiekunowie prawni) wyrażają zgodę na samodzielny powrót dziecka z miejsca zbiórki do domu. W teorii taka sytuacja jest dopuszczalna, ale znowu, wszystko zależy od tego:

1.      jak daleko jest z miejsca zbiórki do domu;

2.      czy powrót ma miejsce w dzień (w nicy);

3.      w jakim wieku jest dziecko, które ma samodzielnie wracać do domu (inaczej wygląda sytuacja dziecka, które nie ma 7 lat i nie może samodzielnie poruszać się po drodze, a inaczej wygląda sytuacja osoby, która jest w przede dniu 18 urodzin);

4.      jaki jest stopień rozwoju psychospołecznego dziecka, które ma samodzielnie wracać do domu, itp.

W tej sytuacji, biorąc pod uwagę ciążący na nas szczególny obowiązek w zakresie sprawowania pieczy, regułą powinno być to, o czym mowa na wstępie.

Co się zmienia w związku z aktualizacją Prawa farmaceutycznego i w jaki sposób można udokumentować wydatki na leki?

Dnia 6 czerwca 2019 r. weszła w życie nowelizacja Ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (Dz. U. 2001, nr 126, poz. 1381 ze zmianami). W ramach tej nowelizacji zmieniono brzmienie m. in. art. 86a ww. Ustawy, który aktualnie brzmi:

  1. Apteka ogólnodostępna lub punkt apteczny może zbyć, na zasadach określonych w ustawie oraz w ustawie z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych, produkt leczniczy wyłącznie:
  • w celu bezpośredniego zaopatrywania ludności, w tym nieodpłatnie pacjentowi – wyłącznie na potrzeby jego leczenia;
  • w celu zaopatrzenia podmiotu wykonującego działalność leczniczą – na podstawie zapotrzebowania, o którym mowa w art. 96 ust. 1;
  • nieodpłatnie, na zasadach określonych w ust. 3 i 4;
  • w celu zaopatrzenia podmiotów innych niż wymienione w pkt 1 i 2, niebędących podmiotami uprawnionymi do obrotu produktami leczniczymi, w produkty lecznicze dopuszczone do obrotu w sklepach ogólnodostępnych oraz w sklepach specjalistycznego zaopatrzenia medycznego, wymienione w wykazie, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 71 ust. 3 pkt 2.
  1. Apteka ogólnodostępna lub punkt apteczny niezwłocznie przekazują w postaci papierowej lub za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej informację właściwemu miejscowo wojewódzkiemu inspektorowi farmaceutycznemu zawierającą dane o ilości i nazwie produktów leczniczych przekazanych nieodpłatnie zgodnie z ust. 1 pkt 1 oraz dane obejmujące numer PESEL, a w przypadku jego braku – imię i nazwisko oraz rodzaj, serię i numer dokumentu potwierdzającego tożsamość pacjenta, któremu je przekazano.
  2. Apteka ogólnodostępna lub punkt apteczny może, za zgodą właściwego miejscowo wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego, przekazać produkty lecznicze:
  • domowi pomocy społecznej – wyłącznie w celu umożliwienia i organizowania pomocy, o której mowa w art. 58 ust. 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1508, z późn. zm.);
  • organowi władzy publicznej – wyłącznie w celu zaspokojenia potrzeb wynikających ze stanu wyjątkowego, stanu wojennego lub stanu klęski żywiołowej;
  • podmiotowi wykonującemu działalność leczniczą, na podstawie zapotrzebowania, o którym mowa w art. 96 ust. 1 – wyłącznie w celu jego zaopatrzenia.
  1. Podmiot prowadzący aptekę ogólnodostępną lub punkt apteczny występują o wydanie zgody, o której mowa w ust. 3, nie później niż na 7 dni przed planowanym przekazaniem. Zgody nie udziela się, jeżeli zachodzi podejrzenie, że produkt leczniczy zostanie wykorzystany w celu innym niż deklarowany.
  2. Udzielenie albo odmowa udzielenia zgody, o której mowa w ust. 3, następuje w formie postanowienia, na które przysługuje zażalenie.

Zaznaczenia w tym miejscu wymaga, że skutkiem dokonanej nowelizacji jest sytuacja, w której formalnie zakup leków może się odbywać tylko i wyłącznie na podstawie dokumentów finansowych (w tym w szczególności faktur VAT), które wystawione są na konkretnego pacjenta. Nie ma w konsekwencji możliwości dokonywania zakupu leków przez podmioty inne niż wykonujące działalność leczniczą (bez wątpienia Związek Harcerstwa Polskiego takim podmiotem nie jest). Taki stan rzeczy powoduje, że istnieje bardzo poważne ryzyko związane dla przykładu z zakupami produktów leczniczych dla potrzeb form wypoczynku, jakie organizowane są przez Związek Harcerstwa Polskiego. Oczywiście zakup produktów leczniczych nadal jest możliwy, jednak tylko i wyłącznie zgodnie z ogólną regułą, jaka wyrażona została w art. 86a ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, to jest wyłącznie dla potrzeb związanych z procesem leczenia konkretnego pacjenta. W tej sytuacji przyjąć należy, że w konsekwencji dokonanej nowelizacji, podmioty nie wykonujące działalności leczniczej będą mieć obecnie ogromne trudności z zakupem leków dla swoich podopiecznych (dotyczy to także działalności prowadzonej przez Związek Harcerstwa Polskiego w związku z organizacją różnych form wypoczynku w ramach HALiZ), oczywiście za wyjątkiem grupy leków bez recepty, które można kupić również w sklepach ogólnodostępnych (w tym zakresie nie mamy bowiem do czynienia ze sprzedażą realizowaną przez aptekę ogólnodostępną/punkt apteczny).

Przy tej okazji wskazać należy, że za naruszenie art. 86a Ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne grożą bardzo poważne konsekwencje, przy czym mogą one dotknąć zarówno osoby, która zbywa produkt leczniczy, jak i osoby, która nabywa taki produkt – por. art. 126b ust. 1-2 ww. ustawy. W takim bowiem przypadku grozi kara pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat.

Dostrzegając problem, o którym mowa powyżej, Główna Kwatera ZHP niezwłocznie przygotuje stosowne wystąpienie do Ministerstwa Zdrowia, w którym poruszone powyżej kwestie zostaną omówione i w którym zawarta zostanie prośba o przygotowanie pilnej nowelizacji ww. ustawy.

Jak udokumentować płatność za zakupione przez obóz leki dla uczestnika formy HALiZ?

Faktura (zgodnie z powyższymi informacjami) powinna zostać wystawiona na pacjenta czyli uczestnika formy HALiZ.

Podczas opisywania faktury (na rewersie) należy umieścić informację, że płatnikiem faktury był organizator formy HALiZ (chorągiew/hufiec zgodnie z przyjętymi w chorągwi zasadami) oraz dodać informację, że wiąże się to ze wskazaną wyżej ustawą.

Przykład:

Płatnikiem faktury jest

Chorągiew Stołeczna ZHP

ul. Piaskowa 4

01-067 Warszawa

NIP 527-252-61-38

w związku z art. 86a Ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne

Kwaterka

Kwaterka

Kwaterka to działania grupy kwatermistrzowskiej poza czasem trwania formy HALiZ mające na celu:

a) przygotowanie podstawowej infrastruktury niezbędnej do uruchomienia bazy obozowej przed rozpoczęciem sezonu lub do rozpoczęcia formy HALiZ, lub
b) porządkowanie lub demontaż infrastruktury bazy obozowej po zakończeniu sezonu.Działania grup kwatermistrzowskich (kwaterki) nie są traktowane jak formy HALiZ niezależnie od czasu trwania.

Działania grup kwatermistrzowskich (kwaterki) nie są traktowane jak formy HALiZ niezależnie od czasu trwania. Kwaterka jest traktowana jak biwak środowiska i zgłaszana w sposób opisany w Instrukcji tworzenia i działania gromady, drużyny, kręgu i klubu specjalnościowego.

Kwaterka stanowi odrębną od obozu formę pracy i co do zasady nie jest wypoczynkiem (nie spełnia ustawowej definicji wypoczynku), przez co nie podlega zgłaszaniu w kuratorium niezależnie od udziału w niej osób niepełnoletnich.

KWATERKA (przed obozem): przygotowanie przez członków grupy kwatermistrzowskiej podstawowej infrastruktury niezbędnej do rozpoczęcia formy HALiZ. Działania grupy kwatermistrzowskiej winny ograniczać się do niezbędnego minimum – wszystkie prace możliwe do wykonania przez uczestników w ramach przygotowywania miejsca do życia w lesie winny być wykonywane w ramach obozu. Grupa kwatermistrzowska przygotowuje na ogół takie elementy jak kuchnia, latryny, miejsce wykorzystywane do kąpieli – podstawowe, które muszą być obecne już w momencie przyjazdu uczestników.

Pojęcie kwaterki może także obejmować wyjazd grupy uruchamiającej bazę na początku sezonu, jeśli baza posiada infrastrukturę niezależną od poszczególnych korzystających z niej obozów, np. kuchnię, magazyny, miejsce wykorzystywane do kąpieli, przystań dla jednostek pływających itp.

Częścią kwaterki nie są działania z zakresu pionierki obozowej, takie jak budowanie pryczy, urządzanie terenu obozu, zdobnictwo obozowe itd. Są to normalne elementy programu obozu o dużej wartości wychowawczej i winny być one wykorzystywane w procesie wychowawczym jako jeden z głównych aspektów obozowego życia.

KWATERKA (po obozie): porządkowanie lub demontaż przez członków grupy kwatermistrzowskiej infrastruktury wykorzystywanej podczas formy HALiZ. Grupa kwatermistrzowska demontuje, remontuje, likwiduje, przygotowuje do zimowania itd. takie elementy infrastruktury jak kuchnia, namioty, miejsce okazjonalnie wykorzystywane do kąpieli, budynki, domki itd.

Częścią kwaterki poobozowej nie są działania związane z demontażem obozu, z wyjątkiem działań niemożliwych do przeprowadzenia siłami uczestników (np. odpowiedniego przygotowania namiotów do zimowania). Co do zasady, kwaterka poobozowa winna być ograniczona do działań dotyczących infrastruktury wykraczającej poza pojedynczy obóz lub wymagających istotnych umiejętności technicznych. Doprowadzenie terenu, na którym stał obóz, do stanu pierwotnego winno być elementem normalnego programu obozu ze względu na dużą wartość wychowawczą tych działań.

Kadra

OPINIA PRAWNA w przedmiocie zawierania porozumień wolontariackich z niepełnoletnimi członkami Związku Harcerstwa Polskiego 

O tym, kto może być stroną umowy cywilnoprawnej decydują przepisy Kodeksu cywilnego. Dotyczy to również porozumienia wolontariackiego w rozumieniu art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie

Zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego pełną zdolność do czynności cywilnoprawnych (czyli m.in. do zawierania umów) nabywa się z chwilą uzyskania pełnoletności. Oznacza to, iż pełną zdolność do czynności prawnych ma osoba pełnoletnia, czyli taka, która ukończyła 18 lat (zgodnie z art. 10 § 1 i 2 KC, pełnoletnim jest, kto ukończył lat osiemnaście. Przez zawarcie małżeństwa małoletni uzyskuje pełnoletność. Nie traci jej w razie unieważnienia małżeństwa.).

Zgodnie z kolei z art.15 KC, ograniczoną zdolność do czynności prawnych mają małoletni, którzy ukończyli lat trzynaście(oraz osoby ubezwłasnowolnione częściowo – ale nie o nich  mowa w niniejszej opinii).

Przepis art. 20 Kodeksu cywilnego stanowi, że osoby ograniczone w zdolności do czynności prawnych (czyli. osoby w przedziale wiekowym 13 – 18 lat) mogą bez zgody przedstawiciela ustawowego (rodziców, opiekunów etc.) zawierać umowy należące do umów powszechnie zawieranych w drobnych bieżących sprawach życia codziennego(czyli w sprawach polegających na kupieniu produktów spożywczych w sklepie, innych codziennych, bieżących zakupach[1], kupieniu biletu do kina etc.).

W mojej ocenie czynność prawna polegająca na zawarciu porozumienia wolontariackiego nie mieści się w katalogu „umów powszechnie zawieranych w drobnych bieżących sprawach życia codziennego.” Porozumienie wolontariackie może, bowiem pociągać za sobą znaczne zaangażowanie czasowe wolontariusza, konieczność wyjazdów poza jego miejsce zamieszkania, obowiązek dokonywanie rozliczeń z korzystającym (czyli drugą stroną umowy wolontariackiej – ZHP) z tytułu podróży służbowych wykonywanych w ramach wolontariatu, etc.

W związku z powyższym dla wszystkich osób poniżej 18 roku życia, które chcą zawrzeć z ZHP porozumienie wolontariackie w rozumieniu art. 44 ust. 1 ww. ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, wymagana jest zgoda ich rodziców lub innych opiekunów prawnych.Stanowi o tym art. 17 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym, zzastrzeżeniem wyjątków w ustawieprzewidzianych[2],do ważności czynności prawnej, przez którą osoba ograniczona w zdolności do czynności prawnych zaciąga zobowiązanie lub rozporządza swoim prawem, potrzebna jest zgoda jej przedstawiciela ustawowego.

[1]Fras Mariusz (red.), Habdas Magdalena (red.), Kodeks cywilny. Komentarz. Tom I. Część ogólna (art. 1-125) Opublikowano: WKP 2018

[2]np. w Kodeksie pracy, w ustawie o stowarzyszeniach.

Uprawnienia wychowawcy/kierownika

W tabelce na podpisy pod deklaracją ws. bezpieczeństwa życia i zdrowia dzieci i młodzieży jest m.in. kolumna na źródło uprawnień kierownika/wychowawcy.

Kadra instruktorska korzystająca bezpośrednio z uprawnień wynikających z posiadanego stopnia instruktorskiego (tj. wychowawcy ze stopniem pwd. lub wyższym, kierownicy ze stopniem phm. lub wyższym) wpisuje tu po prostu np. „stopień phm.”.

Kadra korzystająca z uprawnień wynikających z innych źródeł – „cywilnego” szkolenia, statusu nauczyciela, statusu dyrektora szkoły itp. – wpisuje np. „nauczyciel”, „dyrektor szkoły”, „kurs wychowawców nr XX/YY”, „stopień pwd + kurs kierowników nr AA/BB” itp.

Logistyka w przypadku kadry zamiejscowej

Jeśli kadra formy HALiZ przebywa w ciągu roku harcerskiego poza miejscem działania środowiska, np. studiuje w innych miastach, Instrukcja HALiZ oferuje sporą elastyczność w kwestii zbierania deklaracji i podpisów. Deklaracje ws. życia i zdrowia dzieci i młodzieży można ująć w porozumieniach wolontariackich kadry, zobowiązania materialne – w porozumieniach wolontariackich komendanta i kwatermistrza, ew. potwierdzenie pełnomocnika ds. zagranicznych można zastąpić podpisem komendanta chorągwi. Fizyczny podpis na raporcie przedobozowym trzeba zebrać od komendanta hufca i komendanta chorągwi i to wydaje się na dziś niezbędnym minimum.

Dlaczego w trakcie trwania formy HALiZ na jej terenie muszą być przechowywane umowy wolontariackie, cywilnoprawne lub o pracę z całą kadrą obozu/zimowiska?

Aby można było wykazać, że dana osoba jest faktycznie członkiem kadry formy HALiZ, czyli że ma umocowanie prawne do zajmowania się jej uczestnikami i przyjęła określone obowiązki.

Czy jest obowiązek posiadania badań sanitarno–epidemiologicznych?

Tak, kadra wypoczynku powinna posiadać zaświadczenie wydane przez lekarza.

Odpowiedź ze strony wypoczynek.men.gov.pl:

Główny Inspektorat Sanitarny, Departament Zapobiegania oraz Zwalczania Zakażeń i Chorób Zakaźnych u Ludzi, przekazał w tej sprawie poniższą opinię.

Kierowanie pracowników oraz osób zatrudnionych na podstawie umów cywilno­prawnych na badania sanitarno-epidemiologiczne jest uregulowane ustawą z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2013 r. poz. 947 z późn. zm.). Badania sanitarno-epidemiologiczne mają na celu zapewnienie ochrony zdrowia, nie pracownika, lecz osób trzecich (w tym przypadku podopiecznych), które mogą ulec zakażeniu w wyniku kontaktu z zakażonym pracownikiem wykonującym prace, przy których istnieje możliwość przeniesienia czynnika zakaźnego. Badania do celów sanitarno-epidemiologicznych, zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, powinny być wykonane u wszystkich osób podejmujących lub wykonujących prace, przy wykonywaniu których istnieje możliwość przeniesienia zakażenia lub choroby zakaźnej na inne osoby, a więc także osób zatrudnionych na podstawie umów cywilno-prawnych. Wyżej wymienione okoliczności mogą zachodzić również w przypadku pracowników podmiotów prowadzących działalność wychowawczą, w przypadku prac związanych z ciągłym kontaktem z ludźmi stwarzających zagrożenie przeniesienia drogą oddechową na inne osoby.

Odrębną grupę stanowią natomiast osoby zatrudnione na stanowiskach związanych z ryzykiem przeniesienia zakażenia drogą pokarmową (osoby zatrudnione na stanowiskach związanych z przygotowywaniem, wydawaniem i podawaniem podopiecznym posiłków w związku z istniejącym zagrożeniem przeniesienia drogą pokarmową zakażenia na inne osoby).

Badania u ww. osób, zgodnie z art. 6 ust. 2 pkt 3 ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi wykonywane są na podstawie skierowania przez pracodawcę albo zlecającego wykonanie pracy.

Obecnie nie mogą być już wydawane książeczki sanitarno-epidemiologiczne, ani dokonywane w nich nowe wpisy. Badanie sanitarno-epidemiologiczne dokumentowane może być aktualnie wyłącznie w postaci orzeczenia lekarskiego dla celów sanitarno-epidemiologicznych. Orzeczenie może mieć dowolną formę dokumentu pisemnego, o ile zawarto w nim informacje, o których mowa w art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi. Natomiast dotychczasowe badania, które zostały udokumentowane w książeczkach sanitarno-epidemiologicznych, zachowują wciąż ważność, o ile nie upłynął jeszcze wskazany przez lekarza w książeczce termin wykonania kolejnego badania dla celów sanitarno-epidemiologicznych.

W chwili obecnej nie ma przepisów wykonawczych (rozporządzenia Ministra Zdrowia) do rozdziału 2 ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (trwają prace legislacyjne). Z merytorycznego punktu widzenia badania lekarskie, które obejmuje wywiad lekarski i badanie fizykalne (a w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości, także RTG klatki piersiowej zgodnie z decyzją lekarza) powinno być wykonywane u wszystkich osób podejmujących pracę, która jest związana z opieką nad dziećmi w wieku poniżej 6 r. życia, ze względu na szczególną podatność dzieci w tym wieku na zakażenie gruźlicą.

W przypadku wątpliwości, informacji na powyższy temat udzieli Główny Inspektorat Sanitarny, Departament Zapobiegania oraz Zwalczania Zakażeń i Chorób Zakaźnych u Ludzi, ul. Targowa 65, 03-729 Warszawa, teł. +48 22 536 13 00, fax +48 22 635 61 94, e-mail: inspektorat@gis.gov.pl.

Prawo wodne

Poradnictwo w zakresie zmian w prawie wodnym od 2018 r.

Miejsce wykorzystywane do kąpieli („kąpielisko”)

Jeśli w pobliżu Waszego obozu jest kąpielisko należące do danej gminy, będące pod jej własnym nadzorem, ogłoszone w wykazie kąpielisk w danej gminie – uczestnicy Waszego obozu mogą z niego korzystać bez dodatkowych formalności.

Jeśli natomiast chcecie przy obozie mieć – zgodnie z nomenklaturą ustawową – tzw. „miejsce okazjonalnie wykorzystywane do kąpieli” to trzeba podjąć w tym zakresie kilka kroków.

Miejsce okazjonalnie wykorzystywane do kąpieli” powstaje na podstawie uchwały gminy, na okres nie dłuższy niż 30 dni kalendarzowych w roku, określając sezon kąpielowy dla tego miejsca. Nie musi to być okres ciągły. Powyższe określenie dotyczy ww. miejsc zarówno w rozumieniu wód morskich (chodzi tutaj o morskie wody wewnętrzne), śródlądowych (jezior, rzek, kanałów, strumieni), a także wewnętrznych (zalewy, stawy).Do tego po uzyskaniu pozytywnej decyzji władz samorządowych trzeba dokonać tzw. zgłoszenia wodnoprawnego, czyli powiadomić Wody Polskie o organizowaniu takiego miejsca.

Przed otwarciem takiego miejsca organizator –  w domyśle komendant obozu, który powinien dysponować stosownym pełnomocnictwem do działania w imieniu organizatora przed organami administracji publicznej – „miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli” powinien w gminie swojego obozu złożyć wniosek zawierający wszystkie poniższe dane:

  • imię i nazwisko albo nazwę oraz adres organizatora;
  • nazwę i adres miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli oraz opis granicy miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli na aktualnej mapie topograficznej albo ortofotomapie lub wykaz współrzędnych punktów załamania granicy miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli;
  • wskazanie długości linii brzegowej miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli;
  • wskazanie przewidywanej maksymalnej liczby osób korzystających dziennie z miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli;
  • wskazanie terminów otwarcia i zamknięcia miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli;
  • wskazanie terminów poboru próbek wody;
  • opis infrastruktury miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli, w tym urządzeń sanitarnych – liczby toalet;
  • wskazanie sposobu gospodarki odpadami,
  • zgodę właściciela lub współwłaścicieli wód oraz właściciela gruntu przylegającego do planowanego miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli na utworzenie miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli;
  • informację, czy w poprzednich latach było w tym miejscu tworzone miejsce okazjonalnie wykorzystywane do kąpieli albo kąpielisko;
  • uzasadnienie braku potrzeby utworzenia kąpieliska.

Złożenie tego wniosku powinno nastąpić najpóźniej na 30 dni przed otwarciem takiego miejsca, ale dla własnego spokoju i pewności pozytywnego załatwienia sprawy lepszym rozwiązaniem będzie jak najwcześniejsze złożenia takiego wniosku, tym bardziej, że na etapie rozpoznawania sprawy może zaistnieć konieczność uzupełnienia wniosku. W razie konieczności uzupełnienia danych będziecie mieć ustawowe 7 dni na uzupełnienie informacji od dnia otrzymania wezwania. Trzeba pamiętać, że po decyzji rady gminy trzeba będzie jeszcze dokonać zgłoszenia wodnoprawnego, gdzie obowiązuje 30-dniowy okres „milczącej zgody” Wód Polskich uprawniający do rozpoczęcia korzystania ze zgłaszanego miejsca.

Na podstawie tego wniosku rada gminy wydaje zgodę na utworzenie takiego miejsca publikując odpowiednią uchwałę.

Po otrzymaniu zgody obowiązkiem po stronie organizatora „miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli” jest przeprowadzenie badania jakości wody nie wcześniej niż 10 dni przed dniem rozpoczęcia funkcjonowania tego miejsca oraz przynajmniej raz w trakcie jego funkcjonowania, a także każdorazowo w przypadku wzrokowego stwierdzenia zanieczyszczenia wody w „miejscu okazjonalnie wykorzystywanym do kąpieli” oraz przekazanie wyników ww. badania w ciągu 3 dni po jego otrzymaniu do lokalnego inspektoratu sanitarnego. Miejsce należy także odpowiednio oznakować.

Ostatnim krokiem formalnym jest zgłoszenie wodnoprawne. Składa się je do właściwego kierownika nadzoru wodnego Wód Polskich. Obowiązuje tu zasada „milczącej zgody” urzędu, tj. jeżeli w ciągu 30 dni od dokonania zgłoszenia nie zgłosi on zastrzeżeń, zgłoszenie jest uznane za zaakceptowane.

Opłata za przyjęcie zgłoszenia wodnoprawnego w roku 2018 wynosi 87 zł.

Podstawa prawna – Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. 017 poz.1566 ze zm.), w szczególności – Rozdział II. Wody wykorzystywane do kąpieli.

Informacje co zrobić krok po kroku znajdują się również na stronie Wód Polskich

Sprawdzanie w rejestrze sprawców przestępstw na tle seksualnym

ZHP a sprawdzanie w powszechnym rejestrze sprawców przestępstw na tle seksualnym

1 października 2017 r. weszła w życie Ustawa z dnia 13 maja 2016 r. o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym (Dz. U. Poz. 862 i 1948), zwana dalej „Ustawą”. Wprowadza ona w zakresie przeciwdziałania zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym szczególne środki ochrony, w tym Rejestr Sprawców Przestępstw na tle Seksualnym, zwany dalej „Rejestrem”.

Rejestr składa się z rejestru publicznego i rejestru z dostępem ograniczonym. Rejestr publiczny zawiera dane sprawców zgwałceń popełnionych ze szczególnym okrucieństwem oraz gwałcicieli, których ofiarami były dzieci poniżej 15 roku życia. Nie ma ograniczeń w sprawdzaniu tego rejestru. Każdy z tych sprawców, jeśli został skazany przed 1 października 2017 r. ma jednak prawo wystąpić do sądu z wnioskiem o wyłączenie jego danych z Rejestru publicznego.

Z punktu widzenia działalności prowadzonej przez ZHP Ustawa mówi, że przed nawiązaniem z osobą stosunku pracy lub przed dopuszczeniem osoby do innej działalności związanej z wychowaniem, edukacją, wypoczynkiem, leczeniem małoletnich lub opieką nad nimi pracodawcy lub inni organizatorzy w zakresie takiej działalności są zobowiązani sprawdzić, czy dane tej osoby są zamieszczone w Rejestrze z dostępem ograniczonym (trafiają do niego automatycznie również wszystkie osoby figurujące w Rejestrze publicznym) (art. 21 ust. 1). Cytując za stroną internetową Ministerstwa Sprawiedliwości: „Dyrektorzy szkół czy organizatorzy wypoczynku dla dzieci (np. kolonii letnich, wyjazdów na ferie zimowe, agroturystyki, obozów sportowych) będą musieli sprawdzać, czy nowo zatrudniane przez nich osoby figurują w tym rejestrze. Kto tego nie dopełni lub zatrudni osobę, o której wie, że figuruje ona w rejestrze, narazi się na karę aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny nie niższej niż 1000 zł”.

Dodatkowo należy zauważyć, że dostęp do tego rejestru jest przewidziany również dla instytucji zajmujących się opieką nad dziećmi. ZHP wpisuje się swoim profilem całorocznego działania w wychowanie nie będące wypoczynkiem. Szczegółowe zasady dostępu do Rejestru zostały określone w Rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 lipca 2017 w sprawie trybu, sposobu i zakresu uzyskiwania i udostępniania informacji z Rejestru z dostępem ograniczonym oraz sposobu zakładania konta użytkownika.

Ustawa mówi ponadto, że sprawdzenie w Rejestrze nie jest wymagane przed dopuszczeniem do omawianej działalności rodziny małoletniego lub osoby znanej rodzicom małoletniego osobiście i wykonywanej w stosunku do własnych małoletnich dzieci lub małoletnich dzieci znajomych (art. 21 ust. 2). W tym kontekście przez rodzinę należy rozumieć osoby spokrewnione albo osoby niespokrewnione, pozostające w faktycznym związku oraz wspólnie zamieszkujące i gospodarujące (art. 21 ust. 3). Oznacza to, że rodzice harcerzy pomagający nam w działaniach, np. jadący na biwak jako opiekunowie, podlegają sprawdzeniu w Rejestrze, ponieważ wykonują omawianą działalność również w stosunku spoza swej tak zdefiniowanej rodziny.

W rejestrze figurują także nieletni, którzy ukończyli 13 lat. Wskazana granica wieku wynika z ustawy z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich, która jest stosowana wobec osób, które ukończyły 13 lat i dopuściły się czynów karalnych.

Warto podkreślić, że w myśl Ustawy sprawdzeniu w Rejestrze nie podlegają osoby, z którymi nawiązano stosunek pracy lub które dopuszczono do dyskutowanej działalności przed dniem 1 października 2017 r., a więc przed dniem wejścia w życie Ustawy. Przed tym dniem przepisy Ustawy nie obowiązywały, a zawarte w niej przepisy przejściowe nie przewidują obowiązku sprawdzenia osób, które podjęły się określonych czynności związanych z wychowaniem, edukacją, wypoczynkiem, leczeniem małoletnich lub opieką nad nimi przed dniem 1 października 2017 r.

Ustawa nie mówi bardzo precyzyjnie, jakie osoby należy sprawdzać, ponieważ użyto określeń: „działalność związana z wychowaniem, edukacją, wypoczynkiem” i „inna działalność związana z wychowaniem, edukacją, wypoczynkiem, leczeniem małoletnich lub też opieką nad nimi”.

W warunkach ZHP obowiązek sprawdzania figurowania w rejestrze dotyczy:

  • harcerskiej kadry wychowawczej: drużynowych, przybocznych, instruktorów działających w komendach i zespołach
  • harcerskiej kadry wspierającej: specjalnościowej, kwatermistrzowskiej, zabezpieczenia ratowniczego itd.
  • cywilnej kadry HALiZ, mającej kontakt z zuchami i harcerzami, w tym nawet obsługi kuchennej baz
  • cywilnych wolontariuszy wspomagających nasze działania, np. cywilnych opiekunów drużynowego czy rodziców proszonych o pomoc w biwakach jako pełnoletni opiekunowie, nawet jednorazowo
  • harcerskiej „młodszej kadry”: zastępowych, funkcyjnych drużyn i szczepów, po ukończeniu 13 roku życia

Kiedy musimy dokonać sprawdzenia?

Ustawa nakazuje sprawdzenie przed dopuszczeniem osoby do działalności związanej z wychowaniem, edukacją, wypoczynkiem, leczeniem małoletnich lub z opieką nad nimi.  W naszej sytuacji „dopuszczeniem” jest każdorazowo powierzenie funkcji, czyli:

  • mianowanie na stałą funkcję (np. drużynowego)
  • zawarcie umowy wolontariackiej
  • zawarcie umowy o pracę lub cywilnoprawnej dotyczącej działań objętych ustawą

Ustawa nie określa obowiązku dokonywania sprawdzenia w trakcie w pełnienia funkcji. Oznacza to, że np. drużynowego należy sprawdzić raz przed powołaniem na funkcję, ale również każdorazowo przez wyjazdem na obóz drużyny, ponieważ wiąże się to z podpisaniem umowy wolontariackiej. Jeśli kadra HALiZ będzie pełnić funkcje przez więcej niż jeden turnus, wymagane jest osobne sprawdzenie dla każdej zawieranej umowy.

Ustawa nie określa, w jakim terminie przed dopuszczeniem osoby do działalności należy dokonać sprawdzenia. Należy się tu kierować zdrowym rozsądkiem, mając na uwadze, by wpis w rejestrze nie mógł się pojawić między dokonaniem sprawdzenia a dopuszczeniem osoby do działalności. (Wpis może się pojawić z pewnym opóźnieniem po skazaniu czy innym zdarzeniu prawnym owocującym umieszczeniem w rejestrze).

Kto i jak może dokonać sprawdzenia w rejestrze?

Aby uzyskać informacje z Rejestru z dostępem ograniczonym, osoby i instytucje uprawnione muszą zarejestrować konto na stronie Rejestru (wypełnić odpowiedni formularz). Muszą też dysponować kwalifikowanym podpisem elektronicznym lub podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP. Udzielenie informacji z Rejestru jest bezpłatne.

Przedstawiciele organów ścigania i wymiaru sprawiedliwości mają wgląd do wszystkich danych zgromadzonych w Rejestrze z dostępem ograniczonym. Natomiast dyrektorzy szkół, a także np. organizatorzy wypoczynku dla dzieci, mogą dowiedzieć się jedynie, czy osoba, którą chcą przyjąć do pracy, znajduje się w rejestrze. Jeśli tak – nie wolno im takiej osoby zatrudnić.

Indywidualne konta, o których mowa w rozporządzeniu, mogą dotyczyć sprawdzenia informacji o samym sobie. Konieczność stosowania kwalifikowanego podpisu elektronicznego lub potwierdzonego profilu zaufanego ePUAP uniemożliwia jednak w praktyce oczekiwanie od naszej kadry samodzielnego zdobywania potwierdzenia niefigurowania w rejestrze.

Do założenia konta użytkownika instytucjonalnego na rejestrze

https://rps.ms.gov.pl/pl-PL/Public#/register

jest potrzebne wyznaczenie administratora i wypełnienie powyższego formularza ze wskazaniem charakteru podmiotu. Administrator nie uzyskuje dostępu do rejestru. Jego zadaniem będzie wskazanie osób uprawnionych do dostępu do rejestru po zatwierdzeniu konta.

Przy zakładaniu kont dla chorągwi ZHP najlepszą opcją będzie wybór „Inni organizatorzy” z uwagi na wolontariacki charakter większości kadry pracującej wychowawczo.

Możliwe jest udzielenie dostępu osobom innym niż uprawnione do reprezentacji chorągwi, po przesłaniu pisemnego pełnomocnictwa. To jest droga dla sprawdzania rejestru przez hufce, jeśli władze chorągwi będą chciały przenieść sprawdzanie do hufców.

Jak potwierdzić niefigurowanie danej osoby w rejestrze?

Ustawa nie określa konkretnej formy potwierdzenia. Ponieważ rejestr umożliwia wygenerowanie dokumentu PDF z wynikiem sprawdzenia, najprostszym sposobem jest zbieranie tych dokumentów w formie papierowej (analogicznie do zaświadczeń z KRK) lub elektronicznej, ponieważ są one opatrzone sygnaturą cyfrową umożliwiającą potwierdzenie ich autentyczności. Potwierdzenia w wersji cyfrowej można przechowywać w systemie Office 365 ZHP, dzięki oferowanym przezeń gwarancjom dotyczącym przetwarzania danych osobowych, ale trzeba wówczas dobrze rozwiązać kwestię dostępu użytkowników do tych zaświadczeń.

Zasadniczo dokonanie sprawdzenia można potwierdzić także oświadczeniem osoby dokonującej sprawdzenia. System rejestruje dokonywane sprawdzenia, a każde z nich jest podpisywane osobistym certyfikatem osoby dokonującej sprawdzenia, więc w razie sporu z władzami państwowymi istnieje możliwość wykazania, że sprawdzenia faktycznie dokonano.

Na koniec warto jeszcze raz podkreślić, że zgodnie z Ustawą, kto dopuszcza do pracy lub do innej działalności związanej z wychowaniem, edukacją, wypoczynkiem, leczeniem małoletnich lub z opieką nad nimi osobę bez sprawdzenia, czy osoba ta figuruje w Rejestrze, lub wiedząc, że figuruje ona w Rejestrze, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny nie niższej niż 1000 zł. (art. 23 ust. 2)

Finanse i sprzęt

Poradnik do książki finansowej formy wypoczynku HALiZ – pobierz

Rachunki a faktury

Od początku 2014 r. prawo do wystawiania faktur ma każdy podmiot prowadzący działalność gospodarczą, również niebędący czynnym podatnikiem VAT (niebędący „vatowcem”). Różnice między rachunkiem i fakturą wystawioną przez przedsiębiorcę (osobę fizyczną lub firmę, bez znaczenia) „nievatowca” są dziś minimalne i dla naszych celów można te dokumenty traktować identycznie. (Faktura wystawiona przez „nievatowca” nie zawiera informacji o stawce i wysokości zawartego w cenie podatku VAT. Od rachunku różni ją wyłącznie brak obowiązku wpisania słownie kwoty sprzedaży. Opis „Faktura” nie jest obowiązkowy, dokument może być zatytułowany dowolnie).

W przypadku sprzedaży osobie prawnej, takiej jak ZHP czy chorągiew, każdy przedsiębiorca musi zawsze wystawić fakturę, nie może tej sprzedaży udokumentować rachunkiem.

Ale… nadal istnieje grupa podmiotów, które faktury nam nie mogą wystawić. Są to osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej. Od nich zawsze dostaniemy rachunek, dlatego taki dowód księgowy musi pozostać na liście dopuszczalnych.

Typowy przykład sytuacji, w której możemy się z rachunkiem zetknąć, to pobór prądu lub wody od gospodarza. Przed obozem spisujemy umowę, określającą zasady rozliczenia, w tym stawkę. Po obozie gospodarz (sprzedawca) wystawia nam rachunek zawierający pobraną ilość i należną kwotę do zapłaty.

Co oznacza zapis, że komendant i kwatermistrz formy wypoczynku HALiZ odpowiadają solidarnie za gospodarkę finansową, powierzone mienie oraz prowadzenie odpowiedniej dokumentacji?

Odpowiedzialność solidarna to termin prawny oznaczający, że obie osoby odpowiadają w pełnym zakresie powstałego zobowiązania – nie dzieli się ono automatycznie „po połowie”. Przykładowo, jeśli obóz skończył się „na minusie”, tj. wydano więcej pieniędzy niż udokumentowano, komenda chorągwi może wyegzekwować różnicę tylko od komendanta, tylko od kwatermistrza lub po części od obydwu.

W jaki sposób zbierać wpłaty od uczestników?

Wpłaty za obóz przyjmuje się w formie przelewów bankowych na rachunek ZHP wskazany przez organizatora. Należy pamiętać o tym, aby tytuł przelewu jednoznacznie wskazywał uczestnika oraz zadanie, jakie jest z tej wpłaty finansowane.

Nie ma już możliwości zbierania wpłat gotówkowych – wszystkie wpłaty muszą przejść przez konta. Zgromadzone na rachunku środki odbieramy w komendzie hufca w formie zaliczki, na podstawie przygotowanej przez nas listy wpłat.

Należy przy tym pamiętać o formie zabezpieczenia gotówki na obozie – w przypadku braku zabezpieczenia jednorazowo stan kasy nie może przekraczać 2000 zł.

Dlaczego Instrukcja nakazuje zbieranie wpłat na HALiZ w formie przelewów na rachunek bankowy?

Jest to bardzo delikatne zagadnienie zależne od wielu czynników, m.in. UoDPPiW, UoS, Ordynacji podatkowej i ustaw o VAT i CIT. W skrócie, problem dotyczy narzuconych nam przez przepisy zasad ewidencjonowania przychodów i jest zależny od sytuacji prawnej danej chorągwi. Błędne postępowanie w tym obszarze może mieć bardzo poważne konsekwencje dla całej chorągwi, należy więc bezwzględnie przestrzegać wytycznych komendy chorągwi.

Jakie dane są potrzebne do zaplanowania kosztów HALiZ?

Dobre planowanie formy wypoczynku HALiZ najlepiej jest zacząć od zebrania danych: gdzie i jak jedziemy, na jak długo, ile będzie osób.

Potem trzeba zastanowić się, jakie koszty związane z organizacją formy wypoczynku poniesiemy. Najczęściej są to koszty:

  • transportu (ludzi i sprzętu – pamiętaj, że ciężarówki i autokary wracają do “bazy” a nie jadą tylko w jedną stronę),
  • wyjazdów po zaopatrzenie, podróży,
  • wyżywienia,
  • materiałów programowych (np. zakup drewna na pionierkę) i programu (np. wyjścia do kina, na basen, do zoo czy na lodowisko),
  • sprzętu (namiotów, wyposażenia kuchni, sprzętu pionierskiego i innych),
  • zatrudnienia specjalistów (np. kucharza, lekarza czy pielęgniarki, ratownika wodnego, instruktora narciarskiego) – tu warto pamiętać, że zatrudnienie niesie za sobą koszty pracodawcy i do kwoty brutto którą chcemy zaoferować musimy doliczyć dodatkowe składki ZUS i podatki,
  • telefonów i internetu,
  • badań czy dzierżawy terenu,
  • kwaterki (dojazd, wyżywienie, zaopatrzenie),
  • opłaty komunalne (podatek za wywóz śmieci, wodę, gaz, prąd),
  • przygotowanie obozu,
  • ubezpieczenie,
  • koszty pośrednie.

Katalog kosztów nie jest zamknięty i zależy od specyfiki danego środowiska.

Następnie należy zastanowić się, w jaki sposób będziemy zbierać odpłatność za pobyt kadry. Kadra, która np. nie płaci za obóz, ponieważ pełni na nim służbę, też generuje koszty – licząc koszty np. posiłków musimy ich uwzględnić. Jeśli decydujemy o częściowej odpłatności niektórych uczestników to także pamiętajmy o tym, że ich pobyt to 100% a nie tylko ta część, za którą płacą.

Mając te dane możemy wyliczyć koszt obozu na uczestnika. Bardzo pomocna będzie w tym względzie obowiązująca książka finansowa, która dostępna jest w wersji elektronicznej, z założonymi odpowiednimi formułami, które maja ułatwić Wam pracę.

Dlaczego jeśli nie będę miał kasetki na obozie to nie mogę mieć gotówki większej niż 2000 zł?

Dla własnego bezpieczeństwa, ponieważ w przypadku kradzieży ktoś te pieniądze musi zwrócić. Ponadto – w tym zapisie nie chodzi tylko o kasetkę ale np. o mały sejf itp.

Dlaczego w kosztach HALiZ znalazło się coś takiego jak „odtworzenie stanu technicznego posiadanego sprzętu i środków trwałych”?

Ponieważ każdy kto organizuje obóz musi się liczyć z tym, że sprzęt się niszczy i później należy go „odbudować” i bardzo często odbywało się to dotychczas ze środków obozowych bez wcześniejszego planowania takich wydatków.

Po co nam tyle różnych dokumentów, protokołów związanych ze sprzętem?

Należy pamiętać, że większość sprzętu użytkowanego podczas form wypoczynku należy do ZHP. Za sprzęt ten odpowiadają odpowiednie jednostki, które muszą rozliczać się z pobranego czy też wydanego sprzętu. Każdorazowo stan sprzętu musi się zgadzać. Ponadto na podstawie protokołów, ewidencji czy tez książki inwentarzowej wiemy ile sprzętu pobrano czy wypożyczono. Ważnym jest również to, aby odpowiednie dokumenty były również tworzone w przypadku wypożyczania sprzętu spoza ZHP – możemy w przyszłości uniknąć nieporozumień czy wręcz oskarżeń ze strony wypożyczającego – pamiętajcie o tym, aby zaznaczyć jaki jest stan techniczny wypożyczanego sprzętu.

Dlaczego bazy zarządzane przez jednostki ZHP powinny oferować harcerzom preferencyjne warunki w stosunku do klientów zewnętrznych?

Ponieważ celem istnienia całej struktury ZHP jest wspieranie działalności np. drużyn i gromad oraz zapewnianie im warunków do działania. Dotyczy to również majątku ZHP, w tym baz obozowych. Z drugiej strony, zależy nam, by harcerze korzystali z naszych baz – ale by wynikało to z faktu, że zastaną tu lepsze warunki do realizacji harcerskiego programu, nie zaś dlatego, że są do tego zmuszeni.

HALiZ a wypoczynek

Zależność między HALiZ i wypoczynkiem

Według Instrukcji HALiZtermin „HALiZ” oznacza wszelkie formy pracy jednostek ZHP w okresie wakacji letnich oraz ferii zimowych, ujęte w rocznym planie pracy tych jednostek (p. 1.1). Instrukcja HALiZdotyczy zasadniczo form HALiZ trwających minimum 6 dni (p. 3).

Według Ustawy o systemie oświaty termin „wypoczynek” oznacza „wypoczynek organizowany dla dzieci i młodzieży w celach rekreacyjnych lub regeneracji sił fizycznych i psychicznych, połączony ze szkoleniem lub pogłębianiem wiedzy, rozwijaniem zainteresowań, uzdolnień lub kompetencji społecznych dzieci i młodzieży, trwający nieprzerwanie co najmniej 2 dni, w czasie ferii letnich i zimowych oraz wiosennej i zimowej przerwy świątecznej, w kraju lub za granicą, w szczególności w formie kolonii, półkolonii, zimowiska, obozu i biwaku”.

Z zestawienia tych dwóch definicji wyłaniają się następujące wnioski na temat form pracy dłuższych niż jeden dzień:

  1. Formami pracy nie wchodzącymi w skład HALiZ, ale wymagającymi zgłoszenia jako wypoczynek, są:
  2. Wyjazdowe formy pracy z noclegiem w czasie wakacji letnich i zimowych, krótsze niż 6 dni (5 noclegów), w tym biwaki.
  3. Wszelkie formy pracy z noclegiem w czasie przerw świątecznych, niezależnie od długości.
  4. Formami HALiZ nie wymagającymi zgłoszenia jako wypoczynek są formy pracy trwające co najmniej 6 dni niemające na celu „rekreacji lub regeneracji sił fizycznych i psychicznych”, np. wyjazdy wędrowników w celu pełnienia służby (np. Lednica, pomoc przy usuwaniu skutków klęsk żywiołowych).

3.Pozostałe wakacyjne formy pracy są jednocześnie formami HALiZ i wypoczynkiem.

Formy HALiZ niebędące wypoczynkiem – uwagi organizacyjne

Formy HALiZ niebędące wypoczynkiem nie podlegają przepisom regulującym przebieg wypoczynku, wymagane kwalifikacje kadry itd. Nie oznacza to jednak, że przy ich realizacji można odrzucić wszelkie zasady i zdać się wyłącznie na wyczucie. Trzeba pamiętać, że ogólne przepisy prawa powszechnego wciąż zobowiązują organizatorów do dochowania należytej staranności i trzeba zawsze być w stanie ją wykazać. Kierowanie się zasadami przewidzianymi dla wypoczynku stanowi bezpieczny poziom wyjściowy i jeśli nie możemy solidnie uargumentować, że w danym przypadku zasady te są nieadekwatne, warto się nimi kierować mimo braku formalnego nakazu. Dotyczy to w szczególności:

  • Kwalifikacji kadry. Formy, o których mowa, to np. akcje ratownicze i pomocowe w klęskach żywiołowych – z pewnością oczekiwanie od osoby prowadzącej taką formę stopnia podharcmistrza nie jest nieuzasadnione, skoro poza samym zorganizowaniem skutecznych działań osoba taka ma pamiętać o celach wychowawczych i odpowiednio aranżować sytuacje, które będą sprzyjać ich pośredniemu osiąganiu.
  • Limitów liczebnych. „Cywilne” przeliczniki liczby uczestników na osobę kadry wychowawczej są bardzo liberalne i w naszych warunkach rzadko pozwalałyby prowadzić zorganizowane działania harcerskie; tym bardziej nie należy ich przekraczać, niezależnie od reżimu zgłaszania przedsięwzięcia.
  • Zasad organizacji formy, w tym sprawowania nadzoru nad uczestnikami przez kadrę. Odpowiedzialność instruktora jest identyczna w przypadku wypoczynku i poza nim i tak samo obowiązuje 24/7.
Program obozu

Jak tworzyć program obozu?

Program obozu mówi o tym, co dana jednostka będzie robić na obozie na płaszczyźnie wychowawczej. Przede wszystkim program ma zawierać odpowiedź, jakie cele zostaną osiągnięte dzięki jego realizacji. Unikać należy za to dublowania informacji zawartych w innych dokumentach obozu.

Elementy, które powinny zostać zawarte w programie obozu:

  • Jakiej jednostki jest to program?
  • W jakim terminie i miejscu odbędzie się obóz, na którym będzie realizowany program?
  • Jakie cele chcemy osiągnąć, realizując program?
  • Jakie zajęcia mają się odbyć na obozie? (nie podajemy tu harmonogramu w rozbiciu na poszczególne dni!)
  • Jakie stopnie harcerskie będą zdobywane w trakcie obozu?

Co do sprawności, wypisywanie listy planowanych do zdobywania nie ma większego sensu, ponieważ często decyzja o zdobywaniu sprawności wychodzi „oddolnie” od harcerza i zastępowego pod wpływem sytuacji. Ze stopniami jest o tyle inaczej, że ich zdobywanie jest planowane przez drużynowego i trwa wiele miesięcy, można więc ze sporą dokładnością ocenić sytuację w tym obszarze na obozie.

Przy układaniu programu obozu (podobnie jak programu pracy śródrocznej) drużyna powinna koncentrować się przede wszystkim na potrzebach rozwojowych swoich harcerzy. Program powinien zawierać formy i działania, które jak najlepiej odpowiedzą na potrzeby rozwojowe członków drużyny. Dostępność zewnętrznych narzędzi, np. propozycji programowych, nie może w żaden sposób zobowiązywać drużyn do korzystania z nich, jeśli kadra drużyny uznaje, że najlepsze efekty wychowawcze pozwolą osiągnąć inne formy pracy.

Należy pamiętać, że w harcerstwie wspieramy całościowy, wszechstronny rozwój dzieci i młodzieży. Program pracy drużyny na obozie musi uwzględniać wszystkie aspekty rozwoju harcerzy, tak by stymulował ich harmonijny rozwój.

Drużynowy jadący ze swoją drużyną na obóz, gdzie będą kontynuować śródroczną pracę drużyny, nie ma potrzeby szczegółowo opisywać swoich harcerzy, zastępów i funkcyjnych, bo zna ich cały czas. Charakteryzowanie harcerzy, funkcjonowania obozu, otoczenia itd. ma sens wyłącznie w takim zakresie, w jakim jest niezbędne odpowiedniej komendzie do oceny dopasowania programu pracy do potrzeb i warunków. Jak już stwierdzono powyżej, nie ma sensu dublowanie w programie informacji ujętych w innych dokumentach obozu.

Elementem programu obozu nie jest również plan dnia zawierający informacje, o której godzinie jest pobudka, śniadanie, zajęcia przedpołudniowe itd. Informacje te są zawarte w książce pracy komendanta obozu. Analogicznie, niepotrzebnym dublowaniem informacji byłoby ujmowanie w programie obozu wykazu kadry, będącego elementem dokumentacji niezbędnej do zatwierdzenia obozu.

Przykładowy szablon programu

Program obozu ………………………………….(podać nazwę jednostki) organizowanego w terminie …………………………………… w miejscowości/nad jeziorem………………………………………………………………………………………………………………….……………………………..

Realizując program obozu, drużyna chce osiągnąć następujące cele ogólne: …………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

Harcerze będą realizować zadania na następujące stopnie: …………………………………………………………………………….……………..……….

Przykładowe sprawności, które można będzie zdobyć na obozie: ……………………………………………………………………………………………..

Rodzaj zajęć Kto jest odpowiedzialny? Jakie cele szczegółowe mają realizować zajęcia?
Pionierka w pierwszych dniach obozu. Przyboczny Rozwój umiejętności działania zespołowego zastępu. Nauka posługiwania się narzędziami w praktyce.
Gra terenowa Zastępowi Praktyczna nauka obsługi mapy i busoli.
Ognisko Drużynowy Gawęda o wartościach z Prawa Harcerskiego ma rozwijać duchowość.
Bieg zamykający próbę harcerza i ognisko Drużynowy Obrzędowe wręczenie Krzyża Harcerskiego.

Dlaczego drużyna korzystająca ze zgrupowania organizowanego przez hufiec powinna współuczestniczyć w tworzeniu programu i organizowaniu samego zgrupowania?

Ponieważ dążymy do tego, by drużyna była współtwórcą i współgospodarzem obozu, w którym uczestniczy, niezależnie od wybranej postaci formalnej. Pamiętajmy, że program i przebieg HALiZ musi być podporządkowany celom wychowawczym drużyny, zaś działania związane z przygotowaniem HALiZ mogą doskonale stymulować rozwój harcerzy na wielu polach.

W ramach zajęć podczas obozu drużyna chce zrobić wspinanie połączone z wykładem o bezpieczeństwie i sprzęcie oraz zjazdy na linach. Ze strony firmy organizującej zajęcia dla grupy będą 2 osoby obsługi – instruktorzy PZA. Wspinanie na wędkę do góry – asekurować będzie wychowawca. Czy drużyna może zorganizować w taki sposób zajęcia tzn. czy instruktor wspinaczki skalnej PZA to wystarczające uprawnienie?

Odpowiedź radcy prawnego:

Jak zwykle w takich przypadkach, zasadnicze znaczenie ma zapewnienie bezpieczeństwa naszym podopiecznym. Z uzyskanych informacji wynika, że zajęcia wspinaczkowe będzie organizował zewnętrzny podmiot, który przy tej okazji będzie się posiłkował dwoma instruktorami PZA, czyli Polskiego Związku Alpinizmu. Zaznaczyć w związku z tym należy, że Polski Związek Alpinizmu to organizacja skupiająca kluby górskie, wspinaczkowe i jaskiniowe w Polsce. Ma ona strukturę federacji (jej członkami są tylko kluby). W sensie prawnym PZA to związek sportowy działający w dziedzinie najszerzej rozumianego alpinizmu. Do jego zadań należą m.in. działalność szkoleniowa, edukacyjna i popularyzatorska, koordynacja wypraw, organizacja współzawodnictwa na terenie Polski i reprezentacja Polski w ramach współzawodnictwa międzynarodowego. PZA odpowiada również za nadawanie uprawnień wspinaczkowych i własnych uprawnień szkoleniowych. W świetle powyższego wskazać należy, że PZA organizuje m. in. kursy Instruktora Wspinaczki Sportowej PZA oraz kursy Instruktora Wspinaczki Skalnej PZA. Ukończenie takiego kursu wiąże się z uzyskaniem określonych uprawnień wewnątrzorganizacyjnych (wewnątrz PZA), co jednak ma niebagatelne znaczenie w opisywanym przypadku, sprowadzającym się w istocie do konieczności zapewnienia bezpieczeństwa naszym podopiecznym, przy okazji organizacji zajęć z zakresu wspinaczki. Oczywiście w sytuacji, w której zajęcia te będą organizowane przez zewnętrzny podmiot, to zasadniczo na tym właśnie podmiocie (zewnętrznym) spoczywa obowiązek zorganizowania tych zajęć w taki sposób, by były one bezpieczne. Nie powinniśmy jednak, jako ZHP, uciekać od konieczności dołożenia maksymalnej staranności, gdy chodzi o wybór podmiotu, który będzie realizował te zajęcia.

W tym kontekście niezwykle istotne znaczenie ma to, że zajęcia mają być prowadzone przez instruktorów wspinaczki skałkowej PZA (z praktycznego punktu widzenia rekomenduję, by w zawartej w tym zakresie umowie było oświadczenie organizatora o tym, że właśnie takie osoby, będące instruktorami PZA, posiadającymi ważne licencje – można wskazać termin ważności tych licencji, będę prowadzić te zajęcia). Z informacji dostępnych m. in. na stronie internetowej PZA wynika bowiem, że instruktor wspinaczki skalnej posiada następujące uprawnienia:

·        prowadzenia i nadzorowania zajęć i szkolenia na wszystkich rodzajach kursów wspinaczkowych na sztucznych obiektach oraz w terenie skalnym nie mającym charakteru wysokogórskiego (do 80 m), w tym na drogach nieubezpieczonych,

·        kierowania kursami wspinaczki skalnej oraz kursami wspinaczki sportowej,

·        prowadzenia zajęć z zakresu wspinaczki skalnej na kursach instruktorskich i innych organizowanych przez Polski Związek Alpinizmu lub inne uprawnione podmioty,

·        pełnienia obowiązków kierownika zajęć na kursach IS oraz IWS na polecenie kierownika kursu,

·        wejścia w skład zespołów specjalistycznych powoływanych przez Zarząd PZA lub KSWSiW.

W tej sytuacji uznać należy, że zorganizowanie zajęć z udziałem dwóch instruktorów PZA, świadczyć będzie o odpowiedzialnym podejściu do tematu związanego z zapewnieniem bezpieczeństwa naszym podopiecznym. Można jednocześnie założyć, że w takim przypadku zajęcia zostaną przeprowadzone w sposób profesjonalny, a w konsekwencji, przy spełnieniu warunków związanych udziałem instruktorów PZA, nie widzę przeszkód w zorganizowaniu takich zajęć.

Rafał Borek, radca prawny ZHP

Czy podczas obozu można organizować zajęcia i alarmy nocne? Zwyczajowo wszyscy je organizujemy ale zwrócono mi uwagę, że dzieci w nocy powinny mieć zapewniony czas na odpoczynek i regenerację jednak nie znalazłem takich uregulowań w prawie powszechnie obowiązującym.

Odpowiedź radcy prawnego:

Wedle posiadanych przeze mnie informacji, przepisy powszechnie obowiązujące nie regulują kwestii snu. W szczególności z przepisów tych nie wynika, ile osoby w określonym wielu powinny przesypiać w ciągu doby, a także, jakie są konsekwencje w sytuacji, w której osoba zobligowana np. do pieczy nad małoletnim nie dopilnuje tego, by ten nocny odpoczynek, o określonej długości faktycznie miał miejsce. W omawianym tu zakresie można co najwyżej posiłkować się ogólnie dostępnymi informacjami zawartymi w publikacjach o charakterze naukowym, z których wynika, ile dzieci (młodzież) co do zasady potrzebują snu na dobę. Do sprawy jak zawsze należy więc podejść zdroworozsądkowo. Oczywistym jest bowiem, że zapewnianie naszym wychowankom licznych aktywności nocnych, związanych z alarmami, grami, itp., może zaburzyć rytm dobowy przyczyniając się do tego, że dzieci będą po prostu przemęczone następnego dnia, bo nie wyspane. Nie uważam jednocześnie, że z tego typy aktywności, wpisanych w mojej ocenie w harcerstwo, należy rezygnować. Po prostu należy czynić to z umiarem, być może po uprzednim skonsultowaniu CZĘSTOTLIWOŚCI tych aktywności oraz ICH CHARAKTERU np. z lekarzem pediatrą, który w tym zakresie będzie w stanie coś doradzić. Osobiście nie wyobrażam sobie tego typu aktywności, przypadających tradycyjnie na godziny przeznaczone na sen kilka razy pod rząd, ale nie widzę nic złego w tym, jeśli tego typu aktywności, dostosowane oczywiście do wieku naszych wychowanków, będą miały miejsce co jakiś czas (raz na kilka dni). Raz jeszcze przy tym, w razie obaw o możliwy wpływ tego typu aktywności na zdrowie (samopoczucie), można ten temat skonsultować z lekarzem.

W konsekwencji nie widzę żadnych przeciwwskazań, by tego typu aktywności rozsądnie planować, a w konsekwencji wpisywać do planów pracy.

Rafał Borek, radca prawny ZHP

Wyjazdy zagraniczne

Czy potrzebuje zgodę wydziału zagranicznego chorągwi na organizacje obozu wędrownego za granicą?

Nie każda chorągiew posiada Wydział Zagraniczny. Generalnie taka zasada dotycząca zgodny Wydziału Zagranicznego/Pełnomocnika Komendanta Chorągwi ds. zagranicznych powinna wynikać z wewnętrznej regulacji komendy chorągwi w tej sprawie. Natomiast udział skautów lub harcerzy z zagranicy w obozach organizowanych w Polsce wymaga zatwierdzenia programu obozu u Pełnomocnika Komendanta Chorągwi ds. zagranicznych.

Co potrzebuję do zatwierdzenia obozu wędrownego zagranicznego?

Zgłoszenie wędrownego obozu zagranicznego jest na tych samych zasadach jak zgłoszenie każdego innego wyjazdu zagranicznego.

Jak powinno się zgłosić i rozliczyć obóz wędrowny realizowany w części w Polsce, a w części za granicą? czy wtedy musimy przedstawić faktury czy wystarczają inne potwierdzenia (paragony itp)?

Zgłoszenie odbywa się jako placówka wypoczynku w Polsce – forma wędrowna i w części dotyczącej przebiegu wędrówki należy wyraźnie opisać przebieg trasy poza granicami kraju (jeśli MEN będzie miało wątpliwości na pewno przed zatwierdzeniem poproszą o dodatkowe wyjaśnienia lub uzupełnienie dokumentacji). Należy jednak pamiętać o dodatkowym ubezpieczeniu zdrowotnym, NNW przewidującym pokrycie koszty ewentualnego leczenia poza granicami kraju. Rozliczenie obozu wędrownego w kontekście przepisów wewnętrznych ZHP następuje na tych samych zasadach co forma stała obozu.

Zgodnie z pkt. 86 Instrukcji HALiZ wydatki ponoszone poza granicami kraju są rozliczane na tych samych zasadach co w Polsce. CO może być dowodem księgowym (do rozliczenia) określa pkt 50. Instrukcji. Natomiast punkt 51 mówi o tym, że komendant chorągwi może dopuścić inne dokumenty księgowe do rozliczenia. Kwestia użycia paragonów do rozliczenia powinna być uzgodniona z komendantem chorągwi.

Kontrole

Czy zgodnie z zapisem Kuratorium będzie musiało się zapowiedzieć na kontrolę placówki wypoczynku, a nie jak dotychczas wpadać znienacka? (oprócz sytuacji zagrożenia)

Nie wliczających sytuacji zagrożenia, z zapisu nowego Rozporządzenia wynika, że Kuratorium musi zapowiedzieć kontrolę placówki wypoczynku.

Czy Komisja Rewizyjna może kontrolować obóz w godzinach późno wieczornych,(np.po godzinie 20)?

Komisja Rewizyjna powinna ustalić ramy czasowe kontroli wspólnie z kontrolowanym. Nie ma szczegółowych zapisów dotyczących tych kwestii.

Akty prawne dotyczące wypoczynku

Protokół uzgodnień w zakresie wzmocnienia bezpieczeństwa na obozach harcerskich pod namiotami 19 06 2019

Porozumienie zawarte z Dyrekcją Generalną Lasów Państwowych a organizacjami harcerskimi 24 czerwca 2019 r.

Zestawienie przepisów dotyczących organizacji wypoczynków HALiZ – aktualizacja 27.02.2019 r.

Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z 30 marca 2016 r. w sprawie wypoczynku dzieci i młodzieży

Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty

Instrukcja w sprawie wymagań higieniczno-sanitarnych dla stacjonarnych obozów pod namiotami

Wytyczne w zakresie ochrony przeciwpożarowej dla harcerskich obozów pod namiotami

Instrukcja Harcerskiej Akcji Letniej i Zimowej

Instrukcja razem z załącznikami znajduje się na www.dokumenty.zhp.pl

Dokumenty, wzory, przykładowe regulaminy do pobrania

Szablon zgłoszenia obozu do straży pożarnej/policji/nadleśnictwa/gminy

Szablon wniosku o miejsce okazjonalnie wykorzystywane do kąpieli

Wzór rejestr udzielonych porad medycznych

Wzór zaświadczenia o wolontariacie do KRK

Dziennik zajęć (dziennik wychowawcy)

Poradnik wydany przez Mazowieckie Kuratorium Oświaty dotyczący organizacji wypoczynku pliki-pomocnicze-haliz-poradnik-mazowieckiego-kuratorium-owiaty-1

Oświadczenie opiekuna odbierającego dziecko z formy HALiZ (na stałe)

Oświadczenie opiekuna odbierającego dziecko z formy HALiZ (czasowe np. na czas odwiedzin obozowych)

Upoważnienie do odbioru dziecka przez osobę wskazaną przez opiekunów prawnych

Polecenie przetwarzania danych osobowych HALiZ

Porozumienie (umowa) wolontariackie

Instrukcja HALiZ i wszystkie załączniki znajdują się pod poniższym adresem

Uchwała Głównej Kwatery ZHP nr 53/2019 z dnia 20 lutego 2019 r. w sprawie Instrukcji Harcerskiej Akcji Letniej i Zimowej

lub można ją pobrać spakowaną w formacie .zip stąd.

Związek Harcerstwa Polskiego
ul. Marii Konopnickiej 6
00-491 Warszawa
tel. centrala: +48 22 339 06 45
fax: +48 22 339 06 06
e-mail: sekretariat@zhp.pl

Pełnomocniczka Naczelniczki ZHP ds. Harcerskiej Akcji Letniej i Zimowej
tel. +48 697 189 390
e-mail: biuro@zhp.pl

PASSWORD RESET

Zaloguj się